Een droom van Opa,

12 juli 2007 Ach wat is ze klein, snel tel ik alle vingertjes en teentjes en ja ze is helemaal compleet.
Valerie heet ze en weegt bijna 8 pond een forse meid dus. Opa kijkt met vertedering naar dat kleine mensje die alle mogelijkheden krijgt om gelukkig te worden met zulke lieve ouders. Mijn meisje heeft een meisje gekregen en iedereen zal het weten.

Ze is 1.5 jaar en de onderdelen liggen al op de grond, wat is dit en ik hou een achterlicht omhoog, dat is een bloedblaar Opa en wat spreek ze dat leuk uit. En wat is dit en ik hou een carburateur omhoog dat is een bing Opa. Niet in je mond steken Valerie, want dat is vies, laat dat kind ook niet met die gekke dingen spelen gromt Oma uit de keuken.  

In welke klas zit je nu vroeg ik toen ze huppelend naar binnen stapte, in groep 2 zei ze.
Nu dan ben je groot genoeg om Opa’s Puch eens mooi schoon te maken. En na een uurtje stond de MV50 weer te glimmen in de zon.
Wat is dit Opa en ze pakte de ketting vast, O meisje dat is de ketting, maar hoe krijg ik die handen schoon voordat je moeder komt.
Even later stonden we samen aan de gootsteen, ach, wat wordt ze groot.

Hoera, het is zover, Valerie is 16 jaar geworden. Jezus, wat ben je mooi zei ik toen ze de deur opende en Yes hier is Opa met het met al zolang beloofde cadeau. Hij stond op het karretje met een doek erover. Trek het doek er maar vanaf zei ik en Valerie ging aan de gang. Ze kreeg een rood hoofd van de opwinding. En daar stond hij een witte Puch VS50 uit 1965 met een kikkerbek die ze zo mooi vond.
Wat was ze blij en viel Opa in z’n armen. Kijk hou eens, je bent al een kop groter dan Opa.

Valerie belde dat ze langs wilde komen, ze had net de Zierikzeeuwse Puch-club opgericht. Kom maar niet naar dit tehuis vroeg ik want ze draaien hier van die klote muziek Frans Bouwer en de Beatles maar nooit de Rolling Stones en de Q65.
Ik loop wel met de rollator naar de kroeg in de buurt dan zie ik je daar wel.
Toen ik naar buiten liep zat Oma te klaverjassen, in de hal met drie andere grijze koppetjes en Oma won natuurlijk.
Opa, ik heb leuk nieuws zie ze toen ze binnen kwam, ik ben verliefd op zo’n leuke jongen er maar ėėn probleem hij houdt niet van oude brommertjes. Ach, zei ik een Puch is maar een ding, maar liefde is belangrijker, maar diep in mijn hart wist ik dat ik niet geheel de waarheid vertelde.
Moet je een biertje vroeg ik, je weet toch dat ik niet drink Opa, O ja, je bent echt een kind van je moeder.
Later liep ik weer terug naar dat tehuis waar ze spruitjes eten en die lust ik niet, nooit gedaan ik maak wel een tosti.
Maar ik liep wel te fluiten zo gelukkig was ik met die Valerie.

Je Opa Hans Bronkhorst
Verzorghuis “rust in vrede”
Delfgauw